ที่ดินมือเปล่า-คืออะไร-และ-กฏหมายอะไรที่เกี่ยวข้อง

ที่ดินมือเปล่า เป็นอย่างไร “ที่ดิน มือเปล่า” เป็นที่ดินซึ่งไม่มีหนังสือแสดงเจ้าของในที่ดิน อย่างเช่น ไม่มีโฉนด ฯลฯ เจ้าของที่ดังกล่าวมาแล้วข้างต้นเขามีเพียงแค่สิทธิครอบครอง แต่ว่าถ้าหากจะซื้อที่ดินมือเปล่า จำเป็นต้องตรึกตรองมองที่ข้อบังคับ ซึ่งจะต้องทราบว่ามีข้อตกลงอย่างไรบ้าง ในทางฎหมาย ที่ดินมือเปล่า ก็คืออสังหาริมทรัพย์ประเภทหนึ่ง การโอนที่ดินมือเปล่านั้นก็จะต้องประพฤติตามข้อบังคับก็คือ จะต้องทำเป็นหนังสือแล้วก็ลงบัญชีซึ่งๆหน้าข้าราชการ ไม่อย่างนั้นนับว่าเป็นโมฆะ ฟ้องบังคับคดีกันมิได้ แต่ว่า ศาลฎีกาท่านวิเคราะห์ว่าถึงแม้ว่าจะมิได้ปฏิบัติตามแบบ ก็เลยกลายเป็นโมฆะ แม้กระนั้นการการโอนที่ดินมือเปล่านั้นบริบูรณ์ เพราะว่าการโอนที่ดินมือเปล่าแค่เพียงมอบการมีไว้ในครอบครอง ตามประมวลแพ่งและก็การซื้อขาย มาตรา 1378 ก็ได้แล้ว เพราะเหตุว่าที่วิวาทนั้นเป็นที่ดินมือเปล่า คนขายมีเพียงแค่สิทธิครอบครอง ในเมื่อขายและจากนั้นก็จัดว่าคนขายได้สละเจตนาครองไม่ยึดมั่นที่วิวาทอีกต่อไป ก็เลยบังคับได้ ที่แท้มีประมวลกฎหมาย ที่ดิน มาตรา 4 ทวิ ที่บังคับให้การโอนสิทธิครอบครองในที่ดินมือเปล่านั้น จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือแล้วก็ขึ้นทะเบียนเฉพาะหน้าข้าราชการ แต่ว่าในทางปฏิบัติด้วย ถึงแม้ว่าจะกลายเป็นโมฆะ แต่ว่าการมอบการมีไว้ในครอบครองจะบริบูรณ์หรือเปล่าจะต้องมองโดยชอบด้วยกฎหมายแพ่ง ถ้าที่ดินแปลงนั้นมีใบรับรองวิธีการทำคุณประโยชน์ ก็ควรจะทำเป็นหนังสือแล้วไปขึ้นทะเบียนเฉพาะหน้าข้าราชการ แปลงชื่อในใบรับรอง ก็จะสุขใจกว่า ดังมีตัวกฎหมาย กับศาลฎีกาที่เกี่ยวเนื่องตามแบบนี้ คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 863/2510 ถึงแม้การซื้อขายแลกเปลี่ยนมิได้ทำเป็นหนังสือรวมทั้งลงบัญชีต่อบุคลากรข้าราชการจะเป็นโมฆะดีแล้ว แม้กระนั้นที่วิวาทเป็นที่ดินมือเปล่า คนขายมีแต่เพียงสิทธิครอบครองเพียงแค่นั้น เมื่อคนขายได้มอบที่ทะเลาะให้คนซื้อตามสัญญาซื้อขายก็ฟังได้ว่าคนขายได้สละเจตนาครองไม่ยึดมั่นที่โต้เถียงถัดไป การมีไว้ในครอบครองของคนขายสิ้นสุดลงแล้ว คนซื้อได้รับโอนการมีไว้ในครอบครอง ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิการมีไว้ในครอบครองที่โต้เถียงนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377, 1378 แล้ว คนขายจะมาฟ้องเรียกที่โต้เถียงคืนมิได้… คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 269/2511 ค้าขายที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ดิน โดยการทำหนังสือคุ้นเคยคนขายได้รับเงินค่าที่ดินครบถ้วนสมบูรณ์ แล้วก็คนขายได้ส่งการมีไว้ในครอบครองให้ผู้บริโภคตั้งแต่วันลงลายลักษณ์อักษรค้าขาย หากแม้คำสัญญามีเนื้อความว่าคนขายจะโอนกรรมสิทธิ์ให้คนซื้อด้านในระบุ 1 เดือน นับจากวันลงนามก็ตามเมื่อคนขายได้สละสิทธิครอบครองให้ผู้บริโภคใช้สิทธิครอบครองมาตรงเวลาเกิน 1 ปี คนซื้อได้สิทธิครอบครองการที่ยังมิได้ไปลงบัญชีการค้าขายจะเป็นโมฆะหรือไม่ก็ไม่ส่งผลให้คนซื้อหมดสิทธิครอง คำตัดสินศาลฎีกาที่ 67/2511 ถึงแม้การค้าขายที่ดินที่ไม่มีหนังสือสำคัญแสดงเจ้าของที่ดินไม่ได้ทำถูกตามแบบนิติกรรมซื้อขายแลกเปลี่ยนอันเป็นโมฆะก็ตาม แต่ว่าเมื่อคนขายสละเจตนาถือครองให้คนซื้อเข้าครอบครองแล้วผู้บริโภคย่อมได้สิทธิครอบครองตั้งแต่คนขายสละการมีไว้ในครอบครองส่วนที่ผู้บริโภคอยากให้คนขายไปโอนทางนิติกรรมอีก ก็เพื่อเป็นหลักฐานมั่นคงแค่นั้นแล้วก็กรณีแบบนี้ไม่เป็นคำสัญญาจะจำหน่าย คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 2434/2528 การโอนสิทธิครอบครองเพราะมีการจำหน่ายที่ดินที่มีใบรับรองแนวทางการทำคุณประโยชน์แล้วนั้นย่อมทำเป็นโดยบริบูรณ์ ด้วยวิธีการทำเป็นหนังสือและก็ลงทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการตาม ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 4ทวิ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 96 ข้อ 2 ซึ่งเป็นการทำตามแบบของข้อบังคับประการ หนึ่งกับทำการโอนโดยเรื่องจริงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377,1378 อีกประการหนึ่งซึ่งไม่ต้องมีแบบการที่โจทก์ขายที่ทะเลาะอันเป็นที่มีน.ส.3ให้เชลยโดยการทำหนังสือสัญญาจำหน่ายคุ้นเคยแล้วก็เชลยได้เข้าครอบครองยึดมั่นที่โต้เถียงภายหลังจากทำซื้อจาก โจทก์แล้วโดยปลูกเรือน ปลูกต้นไม้ แล้วก็สร้างยุ้งเชลยก็เลยได้มาซึ่งสิทธิครอบครองโดยประการข้างหลัง หาจำเป็นต้องประพฤติตามแบบของนิติกรรมไม่ และก็กรณีแบบนี้ไม่เป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 115 คำตัดสินศาลฎีกาที่ 286/2537 เชลยซื้อที่วิวาทจากผัวโจทก์รวมทั้งเข้าอยู่เสมอมา ถึงแม้การซื้อขายแลกเปลี่ยนมิได้ทำเป็นหนังสือแล้วก็ลงทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการกลายเป็นโมฆะ แต่ว่าที่โต้เถียงเป็นที่ดินที่มีใบรับรองวิธีการทำคุณประโยชน์ย่อมโอนการมีไว้ในครอบครองให้แก่กันได้โดยสละการมีไว้ในครอบครองรวมทั้งส่งสมบัติพัสถานสิทธิที่ครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1377, 1378 เชลยก็เลยเป็นผู้มีสิทธิถือครองที่โต้เถียง คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 6597/2542 ที่ดินวิวาทเป็นที่ดินที่มีเอกสารสิทธิใบรับรองกระบวนการทำคุณประโยชน์ (น.ส.3กรัม) ผู้มีชื่อในเอกสารสิทธิก็เลยมีเพียงแต่สิทธิครอบครอง ถึงแม้ว่าการค้าขายที่ดินโต้เถียงระหว่างโจทก์กับเชลยที่ 1 จะมิได้ขึ้นทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการ แต่ว่าเมื่อเชลยที่ 1 มอบการมีไว้ในครอบครองแล้วก็โจทก์เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินโต้เถียงแล้ว การค้าขายย่อมบริบูรณ์โดยการส่งการมีไว้ในครอบครองหากลายเป็นโมฆะไม่ โจทก์ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดินโต้เถียงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1378… คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 675/2550 การค้าขายที่ดินวิวาทระหว่างโจทก์กับ มัธยม ไม่ได้ลงทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการ กลายเป็นโมฆะตาม เปรียญพ.พ. มาตรา 456 วรรคหนึ่ง แม้กระนั้นช่วงเวลาที่จำหน่ายกันที่ดินวิวาทยังเป็นที่ดินมือเปล่า มัธยม ก็เลยมีเพียงแต่สิทธิครอบครองเพียงแค่นั้น เมื่อ มัธยม ส่งที่ดินทะเลาะและก็โจทก์เข้าครอบครองแล้ว โจทก์ย่อมได้สิทธิครอบครองตามมายี่ห้อ 1377 แล้วก็ 1378 อันเป็นการได้สิทธิครอบครองมาด้วยการครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่เป็นการได้มาตามสัญญาซื้อขาย มัธยม ย่อมไม่มีหน้าที่ในทางนิติกรรมที่จะจำเป็นต้องไปขึ้นทะเบียนโอนที่ดินทะเลาะให้แก่โจทก์ โจทก์ก็เลยไร้อำนาจฟ้องขอให้บังคับเชลยซึ่งเป็นผู้สืบสกุลของ มัธยม ให้ปฏิบัติงานล้มเลิกชื่อ มัธยม ออกมาจากโฉนดที่ดินวิวาท ค้นหาคำวินิจฉัยศาลฎีกา