ที่ดินมือเปล่า-คืออะไร-และ-กฏหมายอะไรที่เกี่ยวข้อง

ที่ดินมือเปล่า เป็นอย่างไร “ที่ดิน มือเปล่า” เป็นที่ดินซึ่งไม่มีหนังสือแสดงเจ้าของในที่ดิน อาทิเช่น ไม่มีโฉนด ฯลฯ เจ้าของที่ดังที่กล่าวผ่านมาแล้วเขามีเพียงแค่สิทธิครอบครอง แม้กระนั้นถ้าหากจะซื้อที่ดินมือเปล่า จำเป็นที่จะต้องใคร่ครวญมองที่ข้อบังคับ ซึ่งจะต้องทราบว่ามีข้อตกลงอย่างไรบ้าง ในทางฎหมาย ที่ดินมือเปล่า ก็คืออสังหาริมทรัพย์ประเภทหนึ่ง การโอนที่ดินมือเปล่านั้นก็จำเป็นต้องกระทำตามข้อบังคับก็คือ จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือรวมทั้งขึ้นทะเบียนต่อหน้าต่อตาข้าราชการ ไม่เช่นนั้นนับว่าเป็นโมฆะ ฟ้องศาลบังคับคดีกันมิได้ แม้กระนั้น ศาลฎีกาท่านวิเคราะห์ว่าถึงแม้ว่าจะมิได้กระทำตามแบบ ก็เลยกลายเป็นโมฆะ แต่ว่าการการโอนที่ดินมือเปล่านั้นบริบูรณ์ เนื่องจากว่าการโอนที่ดินมือเปล่าเพียงมอบการมีไว้ในครอบครอง ตามประมวลแพ่งรวมทั้งการซื้อขาย มาตรา 1378 ก็ได้แล้ว เพราะเหตุว่าที่โต้เถียงนั้นเป็นที่ดินมือเปล่า คนขายมีเพียงแค่สิทธิครอบครอง ในเมื่อขายและจากนั้นก็จัดว่าคนขายได้สละเจตนาครองไม่ยึดมั่นที่วิวาทอีกต่อไป ก็เลยบังคับได้ จริงๆแล้วมีประมวลกฎหมาย ที่ดิน มาตรา 4 ทวิ ที่บังคับให้การโอนสิทธิครอบครองในที่ดินมือเปล่านั้น จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือรวมทั้งขึ้นทะเบียนเฉพาะหน้าข้าราชการ แม้กระนั้นในทางปฏิบัติด้วย หากแม้จะกลายเป็นโมฆะ แต่ว่าการส่งการมีไว้ในครอบครองจะบริบูรณ์หรือเปล่าจะต้องมองโดยชอบด้วยกฎหมายแพ่ง ถ้าที่ดินแปลงนั้นมีใบรับรองกระบวนการทำผลดี ก็ควรจะทำเป็นหนังสือแล้วไปขึ้นทะเบียนต่อหน้าต่อตาข้าราชการ เปลี่ยนแปลงชื่อในใบรับรอง ก็จะบันเทิงใจกว่า ดังมีตัวกฎหมาย กับศาลฎีกาที่เกี่ยวพันเหมือนตามตัวอย่างนี้ คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 863/2510 ถึงแม้การค้าขายมิได้ทำเป็นหนังสือและก็ขึ้นทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการจะเป็นโมฆะก็ดีแล้ว แต่ว่าที่โต้เถียงเป็นที่ดินมือเปล่า คนขายมีแต่เพียงสิทธิครอบครองแค่นั้น เมื่อคนขายได้ส่งที่ทะเลาะให้คนซื้อตามสัญญาซื้อขายก็ฟังได้ว่าคนขายได้สละเจตนาครองไม่ยึดมั่นที่ทะเลาะถัดไป การมีไว้ในครอบครองของคนขายสิ้นสุดลงแล้ว คนซื้อได้รับโอนการมีไว้ในครอบครอง ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิการมีไว้ในครอบครองที่วิวาทนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377, 1378 แล้ว คนขายจะมาฟ้องเรียกที่ทะเลาะคืนมิได้… คำตัดสินศาลฎีกาที่ 269/2511 ซื้อขายแลกเปลี่ยนที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ดิน โดยการทำหนังสือคุ้นเคยคนขายได้รับเงินค่าที่ดินครบบริบรูณ์ และก็คนขายได้มอบการมีไว้ในครอบครองให้คนซื้อตั้งแต่วันลงนามซื้อขายแลกเปลี่ยน ถึงแม้คำสัญญามีเนื้อความว่าคนขายจะโอนกรรมสิทธิ์ให้คนซื้อด้านในระบุ 1 เดือน นับตั้งแต่วันทำข้อตกลงก็ตามเมื่อคนขายได้สละสิทธิครอบครองให้ผู้บริโภคใช้สิทธิครอบครองมาตรงเวลาเกิน 1 ปี ผู้บริโภคได้สิทธิครอบครองการที่ยังมิได้ไปลงบัญชีการค้าขายจะเป็นโมฆะหรือไม่ก็ไม่ส่งผลให้คนซื้อหมดสิทธิถือครอง คำตัดสินศาลฎีกาที่ 67/2511 ถึงแม้ว่าการจำหน่ายที่ดินที่ไม่มีหนังสือสำคัญแสดงเจ้าของที่ดินไม่ได้ทำถูกตามแบบนิติกรรมจำหน่ายอันเป็นโมฆะก็ตาม แม้กระนั้นเมื่อคนขายสละเจตนาถือครองให้ผู้บริโภคเข้าครอบครองแล้วคนซื้อย่อมได้สิทธิครอบครองตั้งแต่คนขายสละการมีไว้ในครอบครองส่วนที่ผู้บริโภคอยากที่จะให้คนขายไปโอนทางนิติกรรมอีก ก็เพื่อเป็นหลักฐานเหนียวแน่นแค่นั้นรวมทั้งกรณีแบบนี้ไม่เป็นข้อตกลงจะค้าขาย คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2434/2528 การโอนสิทธิครอบครองเพราะมีการซื้อขายแลกเปลี่ยนที่ดินที่มีใบรับรองวิธีการทำคุณประโยชน์แล้วนั้นย่อมทำเป็นโดยบริบูรณ์ ด้วยกระบวนการทำเป็นหนังสือและก็ลงบัญชีต่อบุคลากรข้าราชการตาม ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 4ทวิ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 96 ข้อ 2 ซึ่งเป็นการปฏิบัติตามแบบของข้อบังคับประการ หนึ่งกับทำการโอนโดยความเป็นจริงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377,1378 อีกประการหนึ่งซึ่งไม่ต้องมีแบบการที่โจทก์ขายที่วิวาทอันเป็นที่มีน.ส.3ให้เชลยโดยการทำหนังสือสัญญาจำหน่ายคุ้นเคยและก็เชลยได้เข้าครอบครองยึดมั่นที่วิวาทภายหลังทำซื้อจาก โจทก์แล้วโดยปลูกเรือน ปลูกต้นไม้ และก็สร้างยุ้งเชลยก็เลยได้มาซึ่งสิทธิครอบครองโดยประการข้างหลัง หาต้องทำตามอย่างแบบของนิติกรรมไม่ และก็กรณีแบบนี้ไม่เป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 115 คำตัดสินศาลฎีกาที่ 286/2537 เชลยซื้อที่วิวาทจากผัวโจทก์แล้วก็เข้าอยู่เสมอมา ถึงแม้ว่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนมิได้ทำเป็นหนังสือแล้วก็ขึ้นทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการกลายเป็นโมฆะ แต่ว่าที่ทะเลาะเป็นที่ดินที่มีใบรับรองวิธีการทำคุณประโยชน์ย่อมโอนการมีไว้ในครอบครองให้แก่กันได้โดยสละการมีไว้ในครอบครองรวมทั้งมอบทรัพย์สินสิทธิที่ถือครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1377, 1378 เชลยก็เลยเป็นผู้มีสิทธิครองที่โต้เถียง คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 6597/2542 ที่ดินวิวาทเป็นที่ดินที่มีเอกสารสิทธิใบรับรองวิธีการทำผลดี (น.ส.3กรัม) ผู้มีชื่อในเอกสารสิทธิก็เลยมีเพียงแค่สิทธิครอบครอง ถึงแม้ว่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนที่ดินวิวาทระหว่างโจทก์กับเชลยที่ 1 จะมิได้ขึ้นทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการ แต่ว่าเมื่อเชลยที่ 1 มอบการมีไว้ในครอบครองแล้วก็โจทก์เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินทะเลาะแล้ว การค้าขายย่อมบริบูรณ์โดยการมอบการมีไว้ในครอบครองหากลายเป็นโมฆะไม่ โจทก์ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดินโต้เถียงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1378… คำวินิจฉัยศาลฎีกาที่ 675/2550 การค้าขายที่ดินทะเลาะระหว่างโจทก์กับ มัธยม ไม่ได้ลงทะเบียนต่อบุคลากรข้าราชการ กลายเป็นโมฆะตาม เปรียญพ.พ. มาตรา 456 วรรคหนึ่ง แม้กระนั้นในขณะที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนกันที่ดินทะเลาะยังเป็นที่ดินมือเปล่า มัธยม ก็เลยมีเพียงแต่สิทธิครอบครองเพียงแค่นั้น เมื่อ มัธยม มอบที่ดินวิวาทและก็โจทก์เข้าครอบครองแล้ว โจทก์ย่อมได้สิทธิครอบครองตามมายี่ห้อ 1377 รวมทั้ง 1378 อันเป็นการได้สิทธิครอบครองมาด้วยการครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่เป็นการได้มาตามสัญญาซื้อขาย มัธยม ย่อมไม่มีหน้าที่ในทางนิติกรรมที่จะจำเป็นต้องไปขึ้นทะเบียนโอนที่ดินทะเลาะให้แก่โจทก์ โจทก์ก็เลยไม่มีอิทธิพลฟ้องขอให้บังคับเชลยซึ่งเป็นผู้สืบสกุลของ มัธยม ให้ปฏิบัติการล้มเลิกชื่อ มัธยม ออกมาจากโฉนดที่ดินโต้เถียง ค้นคำตัดสินศาลฎีกา